ادامه دارد
…
ادامه دارد قرباني
فرصتي ميان واژه و بازي.
مي خواهم برگردم
به نوشته هاي تو.
“دوستت دارم” كنايه اي ست ازتكاپو و
بيهودگي،
سه شب
توت فرنگي
و صبحگاهي كه
به سياهي غلتيد.
ادامه دارد
بستر
انعكاسي كه حذف مي شود
و كمربندي از گردباد:
ساعات پرازدحام
طبقه ي همكف
و
سلول.
سرانجام چگونه خواهد شد
در برخي نقاط
كه ابري ام؟
ادامه دارد
در اين فيلم
منهدم مي شود
چاي و
نقاشي منظره
دويست درصد عشق .
تو را از سراسر دنيا جمع كرده بودم
با رگبار پراكنده
24 ساعت در آينده
ادامه دارد
از طريق رودخانه ها و
حاشيه ي درياچه ها
چهره ي فرشته اي
در دوربين عكاسي
پهن مي شود .
تك تك تابلوها را توضيح مي دهم اما
در يك نقطه اتفاق افتاده است
غروب
ادامه دارد
دو قرن گذشته است از
تخريب من و
پرورش قارچ،
زنگ فلز
با ذكر آدرس هم
شبيه انسان هاي بي چهره ام
و ماهيان سردابي اند
بدنه ي هواپيما
جنگل ها و مرتع
قلمرو مردي كه ديگر نبود .
ادامه دارد
به نشاني مجالي براي تجربه هاي پيشين
دوستم بدار!
مبل
جدول
ديوار
و هرچه سريعتر
عكسي كه تو را نداشت
پرده اي كه بي پنجره بود .
ادامه دارد
اين خبر
اشاره به نزديك است:
تخريب و تلفن
“يك ساعت بوسه”
توريستي
در نمايشگاه مارك هاي تو .
ادامه دارد
درفايل اقرارهاي معصومانه
روستايي بيش
نخواهد ماند
گسترش راه آهن
بزرگ شدن جزيره مان نبود
فعل ماضي بود
در جمله ي او خيلي زيبا بود .
كمتر كسي به پايان مي رسيد
لب بر سينه ات كه مي گذاشت
به زانو درآمدم ،
ادامه دارد.
به پايان رسيد قرباني
در فرصتي ميان واژه و آينه
تن و اتهام شبانْ روزي
برج قديمي وزمان
كه گم شد .
اما به پايان نرسيد
اعتبار مردن هاي زنجيره اي ام
ادامه دارد …
در اينجا مي تپد
نوعي سلاح قديمي
كه هنوز محرمانه است .
سند مالكيت ثبتي ندارد ،
“ دوستت دارم.”
ريل ها از ماسه هاي بادي پرند
از جاده خارج نشو !
اين ماجرا به بن بست رسيده است
بالاي صفر
پايين صفر
ماه را به پناهگاه مي برد.
ادامه دارد
چرا به تو علاقه مند شدم ؟
جدول كلمات متقاطع نبودي
سال ها به طول انجاميد
بيدار شدن ام
فرو پاشيدن ام
برخاستن ام
واقعيت اين است كه
فروش سروها
پيآمدي جز باران نداشت
پرندگان مهاجر
از استپ هاي من
رفته اند
و داستان هاي مشابه
همه خبر از مرگ پرواز
بر فراز يك فيلم بلند مي دهند
.
ادامه دارد
تو را درون يك مولكول
ذخيره مي كنم اما
هزار قطار در هر ماه
تو را براي بودن
به آغوشم مي رسانند و هنوز
ادامه دارد
نزديكترين مرز من به تو
در آينه تكرار مي شود
پيش بيني
فرو پاشي من است
و تمامي جملات داخل گيومه
از نسخ نبض من مي گويند
و فرصتي براي تقويم رسمي
و ادامه دارد .
با پست سفارشي
در فاز اول مكتوب
به جرأت مي توان گفت
چرا به تو عاشقم .
حوزه هاي بحراني
كه ظهور مي كند
به ناچار
روزي در ادامه فرومي رود
اما هرگز شانزدهم شرقي
فاش نمي شود
و حياط خلوت
امروز هم
درطرح تعريض قرار ندارد .
ادامه دارد
دور ويروس هاي نامشهودست
و خبري نيست جز
شدت بارش
كه كمرنگ
له مي شود.
تو
با تمام وجود
در لحظه ي كشتار
پاك و زلال بودي
در لباس بلند مدت حذف.
خلاصه اي از تجارب پرده ي آخر را
در پاكتي بگذار
و از آب هاي سرد شمالي
برايم نامه اي بفرست
آيا ادامه دارد ؟
اعتراف (1)
اعتراف مي كنم
ميز غذا
شمعدان و
بشقاب ها
نمي دانند چه كس
در تاريكي شب
گم شد .
مؤلف پر از آدم هاي گمراه است .
آيا تو تا به حال
اعدام درجه يك ديده اي :
دل بستن به درياي شمال
و قراردادي سپيد
با فلزهاي مرز؟
گفتي بهترين بازيگر
مجسمه اي ست
كه مشمول مرور زمان نمي شود
و من بارها
پلمب شدم
در متن هاي مرجاني
در بين چند سايه
يك دسته كليد و روزنامه
اعتراف (2)
اعتراف مي كنم
مترجم اشتباه كرده است
كه تو در نقش يك شكار شب زي
درخشيده بودي
و احتمال مي دهم
خودكار آبي ننوشته باشد
من به هنگام رانش زمين
پيراهني سبز داشتم.
اعتراف مي كنم
ضمانتي وجود ندارد
با گذر از پلكان هاي سنگي
و گذرگاه هاي پرازدحام
از يقيني اضطراب آميز
پژمرده نشوم
تا قبل از روشنايي.
اعتراف مي كنم
آرام آرام
صداي تو به محاق مي رود
و از مرگ مشكوك يك گلوله
شهر ساكت مي شود
و من اعتراف مي كنم
كه اين تصادف هيچ كشته نداشت.
جسد يك زن
گزارشي در هزار صفحه نيست
ميزانسني ست كه خودش را
مسدود مي كند
و اين نكته را تكذيب مي كنم
كه تو در نقش قله
اسكله و
طناب
ندرخشيدي .
راستي
پيراهنم
چه رنگي بود؟
اعتراف ( 3 )
اعتراف مي كنم
جايي در شبِ پياده رو
در كمتر از سي ثانيه
مستهلك شدم .
نه دريا بود
نه جنگل
نه حتي تختي در شهر تو.
همرنگ يك پك
با تنها واژه اي كه گفتي
اگر از همه ي جاده هاي جهان هم عبور كنم
بستني
خنك ام نمي كند .
درو كن مرا !
پيكاسو ،بنفشه و كلاغ
مشكلم
ذات اشياء است
بي تو
و خودكاري كه نمي نويسد.
در ذهنم
قهوه نبود
سيگاري روشن مي كنم .
بگذار شعر ديگري بنويسم!
به جاي دوستت دارم
سوت ترن
بگذارم
بدون دستمالي خيس
و تابلويي از دوره ي آبي
پيلاتس
براي نخستين
بار
ويژه نامه ات
نيمه كاره مانده است.
روزهاي عجيبي ست
روزهاي زودگذر.
برق هم دنبال آرامش است
اما كيفر پايان هفته
مرا محصور مي كند
كاناپه در ذهن پررنگ مي شود
ماه كماني
سراشيبي
ساحل
مردي بيگانه
قاتل بالفطره نيست
يك رشته مو بر پيشاني ات
گوشواره هايم را
ملاقات مي كند
و تا چشم بر هم مي زنم
هيولا ،برنز ، چيزهاي زائد
باز هم كاشكول ات را مي بندي
و چمدان ات را .
من با آخرين پيانوي پيلاتس چه كنم ؟
Chat
داستان از زماني شروع شد
كه نمايش روي آنتن رفت.
حدسم كاملاُ درست بود
تو اصلاُ عاشق نبودي.
در يكي از رستوران هاي شهر شنيدم:
“كلمات اعتبار خود را از دست داده اند ”
مدتي ست كه از تو خبري نيست
مثلث برمودا
هنوز هم مرسوم است ؟
از زندگي ات چيزهايي را وام مي گيرم :
جدول جمعه
لوستر تاريك
و هزاران برداشت
كه همه از خلق موقعيت هاي دراماتيك
براي دوست داشتن ام
حرف مي زنند
خط به خط با تو بودن ؟
نه ! من فقط
من فقط
لابه لاي اشيا
با خودم چت مي كنم .
