ليندا هوگان

‌(LINDA HOGAN)

شاعره‌ سرخپوست‌ به‌ سال‌ 1947 در شهرDENVER به‌ دنيا آمد و در اوكلاهما(OKLAHOMA) رُشد كرد. نسل‌ مادرش‌ از ايالت‌NEBRASKA است.
او ليسانسيه‌ زبان‌ انگليسي‌ از دانشگاه‌ كلرادو است‌ و در دانشگاه‌ مذكور ادبيات‌ سرخپوستان‌ را تدريس‌ مي‌كند. تاكنون‌ از او شش‌ مجموعه‌ شعر به‌ چاپ‌ رسيده‌ است. با همكاري‌ پدرش‌ يك‌ كتاب‌ نوشته‌ است‌ با عنوان(5891) THAT HORSE : كه‌ در برگيرنده‌ داستانهاي‌ كوتاه‌ است‌ و يك‌ رمان‌ با عنوان(0991) MEAN SPIRIT : كه‌ جايزه ‌oklahoma book award را به‌ دست‌ آورد.


خانه‌ اسم‌ من‌ است‌

بودند پير زناني‌
كه‌ كهربا مي‌خوردند
با دست‌هاي‌ سبزه‌اشان‌
كاسه‌هاي‌ لاك‌پشت‌ها را به‌ يكديگر
مي‌بستند، درونشان‌ سنگ‌ مي‌گذاشتند
و مي‌رقصيدند
با خلاخيل‌ بزرگ‌ پاهايشان.
يك‌ رودخانه‌ خشك‌ هست‌
بين‌ آنها و ما.
كرانه‌هايش‌ زمين‌ ما را جدا مي‌كند.
كف‌ رودخانه‌ جادهِ‌
بازگشتم‌ بود.
مخلوقي‌ هستيم‌ كه‌ با خستگي‌ پيش‌ مي‌رود
مانند لاك‌پشت‌ كه‌
از يك‌ خلق‌ پير تولد يافته‌ است‌
تقريباً صخره‌ هستيم‌
كه‌ آهسته‌ مي‌چرخد مانند زمين.
كوههاي‌ ما زيرزمين‌ هستند
اينطور قديمي‌اند.
اين‌ زمين‌ خانه‌ است‌
هميشه‌ در آن‌ زيسته‌ايم.
زنان،
استخوانشان‌ زمين‌ را بالا نگاه‌ مي‌دارد.
دُم‌ قرمز عقابي‌
آسمان‌ را باز مي‌كند
و خورشيد
سيماي‌ زنان‌ را به‌ ذهنها مي‌آورد
هنگامي‌ كه‌ علف‌ مي‌رويد.
بوي‌ گياه‌
در هوا پيچيده‌ است،
خورشيد زرد است،
حشرات‌ دوباره‌ وِز وِز مي‌كنند.
بازگشتم‌ براي‌ وداع‌ گفتن‌
با لاك‌پشت‌
با استخوانها
با كاسه‌هايي‌ كه‌ از كمر بهم‌
بسته‌ شده‌ بودند
و با ذراتِ طلائي‌ رقصانِ زيرِ زمين.
 

chiamar me stessa casa
dambra. cerano vecchie che vivevano
avano con possenti gusci delle tartarughe assieme؛ ciottoli Le loro mani brune allacciavano izsonagli alle gambe. dentro e dan
ceun fiume asciutto tra loro e noi.
Le sue rive dividono la nostra terra.
percorsi al ritorno. Il suo letto era la strada che

la tartaruga nata da un popolo siamo creature che arrancano come
iano.zan
come la terra. siamo quasi pietra che ruota lenta
sono cosi vecchie. Le nostre montagne sono sottoterra

vissuti sempre. Questa terra e la casa in cui siamo
le loro ossa ؛Le donne
reggono la terra.
loro volti con lerba nuova. il cielo e il sole riporta alla mente i La rossa coda di un falco dischiude

il sole؛polvere dachillea e nellaria
giallo.
Gli insetti cricchiano di nuovo.

anti sottoterra. assieme sul suo dorso؛ atomi doro tartaruga a quelle ossa ai gusci serrati sono tornata a dire addio allazdan


 

خانه‌هاي‌ ما

هنگامي‌ كه‌ داخل‌ خانه‌هاي‌
ناشناخته‌امان‌ مي‌شويم،
در چهارديواري‌ سُست‌
و تاريك‌ و حمايتگرمان‌ تنها هستيم‌
و چراغ‌ها را خاموش‌ مي‌كنيم‌
مي‌افتيم‌ روي‌ تخت‌ استخوان‌ بر استخوان.
همسايه‌ها، آن‌ پيرزن‌ كه‌ مرا مي‌شناسد
به‌ درونم‌ نگاه‌ مي‌كند
و من‌ در سرزميني‌
ديگر بيدار مي‌شوم، كه‌ ديگر
شمال‌ و جنوب‌ نيست.
در خواب، با هم‌ هستيم‌
مانند بارش‌ برف،
همهِ‌ ما،
همه.
 

LE nostre case
dentro le cedevoli buie e Quando entriamo nellignoto delle؛luci cadiamo ossa su ossa nel letto. protettrici pareti soli e spegniamo le nostre case

la vecchia che ti؛un altro paese. Non piunord e sud. conosce si volta in me e io mi sveglio Vicini di casa
tutti. nellaltra come neve che soffia؛ tutti Addormentati؛ passiamo luna؛noi
 

 ترجمه: هادي محمدزاده - كامبيز تشيعي

منبع : سوره مهر