چند شعر ازمحتشم کاشانی

مثنوی

بنال ای دل که دیگر ماتم آمد		بگری ای دیده ایام غم آمد
گل غم سرزد از باغ مصیبت		جهان را تازه شد داغ مصیبت
جهان گردید از ماتم دگرگون		لباس تعزیت پوشیده گردون
ز باغ غصه کوه از پا فتاده		زمین را لرزه بر اعضا فتاده
فلک تیغ ملامت بر کشیده		ز ماه نو الف بر سر شیده
ازین غم آفتاب از قصر افلاک		فکنده خویش را چون سایه بر خاک
عروس مه گسسته موی خود را		خراشیده به ناخن روی خود را
خروش بحر از گردون گذشته		سرشک ابر از جیحون گذشته
تو نیز ای دل چو ابر نوبهاری		به بار از دیده هر اشگی که داری
که روز ماتم آل رسول است		عزای گلبن باغ بتول است
عزای سید دنیا و دین است		عزای سبط خیرالمرسلین است
عزای شاه مظلومان حسین است		که ذاتش عین نور و نور عین است
دمی کز دست چرخ فتنه پرداز		ز پا افتاد آن سرو سرافراز
غبار از عرصه‌ی غبرا برآمد		غریو از گنبد خضرا برآمد
ملایک بی‌خود از گردون فتادند		میان کشتگان در خون فتادند
مسلمانان خروش از جان برآرید		محبان از جگر افغان برآرید
درین ماتم بسوز و درد باشید		به اشگ سرخ و رنگ زرد باشید
بسان غنچه دلها چاک سازید		چو نرگس دیده‌ها نمناک سازید
ز خون دیده در جیحون نشینید		چو شاخ ارغوان در خون نشینید
به ماتم بیخ عیش از جان برآرید		به زاری تخم غم در دل بکارید

که در دل این زمان تخم ملامت   برشادی دهد روز قیامت خداوندا به حق آل حیدر   به حق عترت پاک پیامبر که سوی محتشم چشم عطا کن   شفیعش را شهید کربلا کن

قطعه (مرثیه)

بدر فلک شرف خلیفه		چون زیر تربت حسین است
در صبح ازل ز مهر فطری		نازان به محبت حسین است
فانی شده در زمان فوتش		ایام شهادت حسین است
وین حسن موافقت که گفتم		بی‌شک ز عنیت حسین است
این از همه خوب‌تر که او را		تاریخ شفاعت حسین است

قطعه

بر سر تربتی رسیدم دوش		خرم و غم زدا و محنت کاه
نور مهر علی و عترت او		زان مکان رفته تا به ذروه‌ی ماه
با من آن روز از قضا بودند		جمعی از اهل معرفت همراه
گفتم این خاک کیست شخصی گفت		خاک پاک حسین عین‌الله
گفتم آگه نیم ز تاریخش		از همان مصرعم نمود آگاه

 

 

اشعار دیگری از محتشم کاشانی را از اینجا و اینجا بخوانید